Gelegen in een olijfboomgaard in de zuidelijke Peloponnesus, wordt dit zomerverblijf gekenmerkt door een Ypsilon-vormig groen dak dat als een toegankelijke uitbreiding van het terrein fungeert, terwijl terwijl het ook tegelijk de meest impressionante beelden van binnenuit in de kijker zet. Het project werd ontworpen door Londense en Brusselse architecten Theo Sarantoglou Lalis en Dora Sweijd van LASSA architecten. De vertakkingen van het dak definiëren drie binnenplaatsen die verschillende hemisferen vormen, elk met een eigen specifieke bestemming afhankelijk van de baan van de zon. Het huis ligt op de top van een heuvel die vergezichten op de baai van Schiza en Sapientza biedt en uitzicht op de bergen naar het Oosten. De hoogte van het huis is beperkt tot de toppen van de olijfbomen om zijn integratie met het omringende landschap te bevorderen.

De interieurruimten zijn ingedeeld in twee delen: een meer privéruimte met drie slaapkamers en twee badkamers met uitzicht naar het Oosten en een meer gemeenschappelijke ruimte naar het zuiden met de keuken en de woonkamer die continu toegang tot alle drie binnenplaatsen bieden. Het verkeer via, rond en op de top van het huis vormt een continue promenade bestaande uit binnen-en buitenactiviteiten. De vorm van de betonnen cocon in combinatie met het beplante dak en cross ventilatie strategie biedt een milieuvriendelijke oplossing waardoor de behoefte aan mechanische koeling volledig verdwijnt. De afgelegen locatie van het project in combinatie met de beperkte begroting en niet-standaard geometrie zorgde voor een bouwstrategie met veel off-site prefabricatie en zelf-assemblage waardoor de bouwtijd tot 7 maanden werd ingekort zonder ook maar enige afbreuk te doen aan de kwaliteit of het budget overschrijden. "We besloten om een CNC-machine te kopen uitgebreide prototyping en de productie van niet-standaard elementen. Dit omvatte de betonnen cocon, de bekisting, het akoestisch plafond in de woonkamer, aangepaste kozijnen, meubels, evenals landschap- en zwembadvormers." Deze 'hands-on' aanpak stond garant voor een minimaal gebruik van commerciële 'off-the-shelf' producten ten gunste van lokaal geproduceerde materialen zoals beton, terrazzo en marmer.